روز چهارشنبه 1391.12.16سایه ماتم بر روستای گواز چیره گردید و دست فلک حادثه ای را رقم زد که همه در ماتمش شیون کردند . نوگلی از تبار شیر زنان را زودتر از آنکه تصورش کنیم و زودتر از آنکه نوگلش را با هزاران آرزو تحویل جامعه دهدبه دیار باقی شتافت و اندوهی جبران ناشدنی را بر دلهایمان چیره کرد و آشیانه ای را در سنه باد رها نمود باشد که یاد و خاطره اش در اذهان برای همیشه بماند .
ضمن عرض تسلیت به بازماندگان این حادثه و همچنین عرض تسلیت به تمامی اهالی روستای گواز بخاطر از دست دادن چنان شیر زنی که به تمام معنا انسانی کامل و مفید و خدمتگذار برای تمامی اهالی روستا بود وجبران چنین ضایعه ای بحق بسیار مشکل و شاید غیر ممکن باشد.ضمن آرزوی علو درجات برای آن مرحومه مغفوره از تمامی اهالی روستای گواز و تمامی عزیزانی که این نوشته را می خوانند استدعا می کنم برای مصدومان این صانحه که در بیمارستان بسر می برند دست به آسمان بردارند و از خالق یکتا بهبودی وشفای عاجل را بخواهند تا باشد که دعایی شما مردم نیک و نیک اندیش استجابت شود و این افراد به سلامت به میان کانون گرم خانواده خود برگردند تا مادری دوباره آشیانه فرزندانش را پر از مهر ومحبت کند و دو کبوتر عاشق که تازه بهم رسیده اند آشیانه ای به بلندای کوه های سر به فلک کشیده روستایشان را بنا کنند.
جا دارد پیام تسلیتی عرض کنم از اعماق وجودم به دوست عزیزم جناب آقای تحسین چوپانی و بگویم ای مهربان ما را در غم خود شریک بدان و امیدوارم با  شهامت و دانایی که در وجودت سراغ دارم با این مصیبت کنار آمده و برای صبا کوچولو هم مادری کنی وهم پدری زیرا می دانی که صبا لایق این فداکاریست و این را بدان به پاس همه خوبیهای همسرتان و فداکاریهایتان تا ابد در کنارتان خواهیم بود.
                                               ارسالی: صادق آتش بجان